Webmaster, 29 april 2009
Ecuador , Pasaje ¨Machala¨

Zo anders dan bij ons

De president verkiezingen in Ecuador is een belangrijk item. Weken of zelfs maanden van te voren worden er hele campagnes gehouden. Minstens 1 keer in de week reed er een hele stoet met auto’s door onze straat beplakt met flyers, grote boxen in de achterbak voor muziek of waar een bepaalde kandidaat werd omgeroepen. De jongenlui leken wel op een stelletje cheerleaders, ze stonden maar met die vlaggen te wapperen en schreeuwden een hun yell uit. Ik miste alleen nog de acrobatiek. Vanuit ons appartement heb ik weken lang de hele stoet kunnen volgen. Soms zaten de kandidaten er zelfs bij. Die voelden zich de koning te rijk. Net als onze koningin van Nederland stonden ze naar de bevolking te zwaaien. Zelfs naar ons, het kijkende publiek vanuit het appartement, zwaaiden ze. En nee ik zwaaide niet terug! Wat dat betreft is onze koningin een stuk bescheidener. Zie je haar al vanuit een openauto naar de bevolking zwaaien?
Ik moest er soms wel om lachen. Dit maak je bij ons niet mee tijdens de kabinet verkiezingen. Er worden wel campagnes gehouden, maar niet zoals dat hier gebeurt. Er gaat hier heel veel geld doorheen.
Vorige week donderdag was de laatste dag van de campagnes. We kregen daar zelfs vrij voor?¿? Vrij voor zoiets? Dat gebeurt bij ons ook niet.
Vorige week zondag waren dan eindelijk de verkiezingen. Een drukte van jewelste. Iedereen en dan bedoel ik ook echt iedereen die de leeftijd van stemrecht heeft, heeft gestemd. Niet zo moeilijk ook, want de mensen zijn hier verplicht om te stemmen. Luis vertelde me dat hij verplicht is om te stemmen ivm zijn werk. Heel apart allemaal, wat heeft stemmen met werk te maken, maar dat zijn de regels. In Nederland maken ze zich haast niet druk om of je nou wel stemt of niet. De organisatie om te stemmen is heel apart. Het is een groot geheim. Vrouwen en mannen moeten in aparte ruimtes stemmen. En je mag vooral niet zeggen voor wie je gestemd heb. Als je eenmaal gestemd hebt dan maakt dat toch niet meer uit, maar dan zelfs zeg niemand er iets over. Wij kunnen zelfs ons recht van stemmen aan ons ouders geven bijvoorbeeld als we niet op die dag kunnen, kunnen zij ons stem uitbrengen. Dat moet je hier voor al niet proberen.

Maandag was het een dag van verschrikkelijk veel zon. Ik hoop altijd dat de zon op maandag en dinsdag niet schijnt. Op deze dagen werk ik in Asserio. Ik kan maar niet wennen aan de zon en warmte hier. Er is haast geen koel briesje die de ergste warmte weg neemt. Maandag was ook zo’n dag. We gingen eerst langs huizen om het onderzoek te doen. Ik smolt haast weg in de zon. Ik zag het koele water van de rivier. Het lonkte gewoon naar me dat ik er zin in had om er in te duiken. Alleen het enige wat me tegenhoud, is dat de rivier niet zo schoon is. Het lijkt schoon en helder, maar schijn bedriegt, want de mensen doen er hun was en afwas in. Hierdoor heb vele kinderen uitslag op hun lichaam.
Het mooie van hier werken, is dat iedereen zo gastvrij is. Zo komen met drinken aan, we worden uitgenodigd om mee te eten etc. Hier word ik dan weer blij van en dan kan ik die zon ook wel weer even aan.
Gisteren ben ik samen met een andere verpleegkundige naar de dorpsschool geweest om bij de kinderen een influenza vaccinatie te geven. Ik moest soms erg lachen om de kinderen. Als iemand aan de buurt was, stonden ze allemaal te juichen. Maar als ze eenmaal zelf aan de buurt waren, stonden sommige te trillen op hun benen. Hahahahaha….vooral de jongens hadden de meeste schrik voor de prik in hun bil. Blijkt maar weer dat wij meiden meer aankunnen . Volgende week gaan we laatste prikken weggeven.
’s Middags, terug in het centro, was er een moeder met 5 dochters. Wauw hoe gezellig kan dat zijn met al die meiden. Ik moest zelfs van Luis een foto van de hele meiden club maken….Hij zelf stond met verbazing naar al die meiden te kijken. Volgens mij met de gedachten van “het zal wel een kippenhok thuis zijn” hahahaha…

Morgen ga ik, na bijna een jaar, weer even terug naar Esmeraldas. De meiden Hester en Muriel zitten daar en die wil ik gaan bezoeken. Ik heb er zin om ze weer even terug te zien. Ben benieuwd hoe het is om weer even terug te zijn.

Liefs

Karen in Ecuador bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl